Kościół p.w. Znalezienia Krzyża Świętego i Trójcy Świętej zbudowany prawdopodobnie w 2 poł. XIV w. Odnowiony i powiększony ok. r. 1517. Odnawiany w latach: 1795, 1821, ok. połowy XIX w. Konsekrowany przez bpa Pukalskiego w roku 1867.

Gotycki, murowany z kamienia, otynkowany, kryty blachą, wcześniej gontem. Jednonawowy z węższym prezbiterium, o planie zbliżonym do kwadratu; przy prezbiterium i częściowo przy nawie przybudówka zakrystyjna, z niskim korytarzykiem oddzielającym prezbiterium od zakrystii; od frontu obszerna kruchta z wejściem na chór; z południowej strony mniejsza, drewniana przybudówka.

Wnętrze nakryte stropami z I poł. XIX w., ze skromną dekoracją stiukową. W zakrystii sklepienie kolebkowe. W prezbiterium i nawie okna ostrołukowe, wąskie o kamiennych obramieniach. W nawie, prezbiterium i zakrystii trzy portale kamienne, ostrołukowe, gotyckie.

Na zewnątrz korpus kościoła opięty skośnymi szkarpami; na południowej szkarpie narożnej przy prezbiterium kamienna tabliczka z datą 1517, z herbem Szreniawa. Na szkarpie od północy data 1821. Dachy strome, siodłowe, nad nawą wieżyczka na sygnaturkę, sześcioboczna z latarnią.

Ołtarz główny rokokowy z końca XVIII w., w nim rzeźba Chrystusa Ukrzyżowanego, barokowa z XVIII w., oraz posągi M. Bożej i Św. Jana Ew. z XIX/XX w. Trzy ołtarze boczne, barokowe, pocz. XVIII w.:

1. Lewy przy tęczy z rzeźbami aniołów i św. Weroniki w zwieńczeniu, w nim obraz Serca Pana Jezusa w ramie rzeźbionej z XVII w. oraz w zwieńczeniu obraz Adoracji Dzieciątka z XVIII w.
2. Prawy przy tęczy z barokowymi rzeźbami świętych w zwieńczeniu i nowszymi obrazami św. Józefa w polu głównym i św. Antoniego w zwieńczeniu.
3. W nawie, z barokowymi rzeźbami św. Jana Ew. i św. Franciszka oraz obrazami w polu środkowym MB z Dzieciątkiem - XIX w.; na zasuwie MB Różańcowej - XIX w., w zwieńczeniu św. Rocha.

Chrzcielnica drewniana z XVI w. Ambona rokokowa z końca XVIII w. Stacje Drogi Krzyżowej z XIX w.

(Schematyzm Diec. Tarnowskiej, 1972, str. 559)